Michaël Mouton (TotalEnergies & Carwash Zeepanne): ‘Ik geloof nooit dat we er ooit met alleen maar laden zullen komen’
Achter tankstation bedrijven staan rasechte ondernemers met visie en passie. In de interviewserie ‘De zelfstandig ondernemer’ laten we ze uitgebreid aan het woord. Deze maand spreken we Michaël Mouton van TotalEnergies & Carwash Zeepanne uit Koksijde.
“Het is hier een beetje een uithoek van het land”, glimlacht Michaël Mouton van achter zijn toonbank. “Op zijn West-Vlaams noemen we dat hier Bacht’n de kupe, voor alles wat ten Westen van de IJzer ligt. Nu is het rustig, maar in de zomermaanden gaat de omzet omhoog. Zeker als het weer mooi is, stikt het hier van de toeristen. In de winter? Dan is er geen beweging op straat.” Toch staat zijn tankstation daar al vijftig jaar, in een oksel van de rotonde op de Robert Vandammestraat. En die zaak, zo vertelt hij, kwam er door een supermarkt.
“Deze hele site was in de jaren zestig eigendom van mijn grootvader Jeremie, en op een bepaald moment heeft hij beslist om daar een supermarkt op te bouwen. Hij gaf die de naam DIMKO, wat stond voor DIscount-Mouton-KOksijde. Omdat hij ook vrachtwagens had, plaatste hij er een brandstofpomp bij om die van diesel te voorzien. Ergens halfweg de jaren zeventig is de supermarkt uitgebrand. Mijn vader, Jacques, heeft toen nog geprobeerd om de vrachtwagens uit het brandende gebouw te redden. Al snel verkocht mijn grootvader de winkel aan de GB Inno-groep. Die had echter geen interesse in de brandstofpomp, en dus werd die uit de deal gelaten. Dat vond mijn vader, die de zaak had overgenomen, geen probleem. Dat zou hij dat wel uitbouwen tot een tankstation. Hij plaatste een tuinhuisje, en begon met dat ene pompje klanten van diesel te voorzien.”
“Ergens rond 1977 werd die ene pomp vervangen door vier pompen, waarna hij begin jaren tachtig een stuk grond tegenover het tankstation kocht en er een carwash bouwde. Aanvankelijk was dat met een roll-over-carwash, waarna al vlug een tweede roll-over werd bijgeplaatst. Nu zitten we aan onze vierde installatie: een wasstraat van Christ.”
En uiteindelijk stapte ook jij in de zaak?
“Ik ben er eigenlijk wat ingerold. Dat was in 1996, toen ik de politieschool volgde. Mijn vader had echter beslist om de zaak te verkopen, en ik stond voor de keuze. Toen ben ik er in gestapt, maar wel met enige twijfel.”
“Ik voelde dat het voor mijn vader moeilijk was om te verkopen. En ik had wel het idee om ooit zelfstandig ondernemer te worden, maar eerst had ik toch graag geproefd van een loopbaan bij de politie. Het is er niet van gekomen; ik heb gekozen in functie van mijn ouders, en heb deze zaak dan maar uitgebouwd. Daar is mijn vader later nog erg dankbaar om geweest. Hij was best trots van wat ik realiseerde. De laatste carwash die we hebben laten plaatsen heb ik zelf uitgetekend, bijvoorbeeld.”
Je kijkt dus niet met spijt terug?
“Neen. Ondertussen zit ik ook zo lang in de business dat ik nu nog moeilijk kan zeggen dat ik er mee ophoud. Mijn oudste zoon, Niels, helpt ondertussen ook mee. Binnen een decennia zullen we het tankstation immers helemaal moeten herdenken, nu de overheid beslist heeft dat er geen brandstofmotoren meer verkocht mogen worden. Niels zit wel in dezelfde branche, en houdt zich bezig met cardetailing: polieren, interieur, diepte-reiniging. Bij voorkeur de bolides waar de klant zelf veel waarde aan hecht. Dat is zijn passie.”
Je overweegt niet één pomp te vervangen door een laadpaal en het eens te proberen?
“Dat gaat helaas niet, want de ruimte die ik heb is beperkt. Om laadpalen te kunnen zetten, zou ik het carwash gebouw moeten verkleinen en terugkeren naar een rollover. Op het tankstation zelf is geen plek. Dat zou mensen alleen maar belemmeren om de shop binnen te stappen. Misschien kan ik nog overschakelen als brandstof helemaal uitgefaseerd is, en al mijn pompen vervangen door laadpalen. Daarvoor zou ik echter meer zekerheid moeten hebben. Het voelt alsof we nu in een tussenfase zitten waarin alle aandacht naar laden gaat, maar zal dat ook zo blijven? Je hoort ook over waterstof, maar dat blijkt toch complex te zijn. Ik denk dat er nog veel aan de technologie moet gesleuteld worden. Want ik geloof nooit dat we er met alleen maar laden zullen komen. Daar hebben we de stroom niet voor. Ik geloof wel in elektrisch rijden, maar niet als volledige vervanging van het wegverkeer.”
De sector is natuurlijk altijd gewoon geweest om te evolueren.
“Zeker. Ik weet nog hoe ik hier als achtjarig knaapje stond te bedienen aan de pomp. Dan kreeg ik wat drinkgeld van de klanten. Die bediening doen we nog altijd op vraag. We zitten hier in Koksijde nu eenmaal met een cliënteel waarvan de gemiddelde leeftijd het hoogst ligt. Die oudere mensen komen dan ook het liefst tanken als de shop open is, en hulp beschikbaar.”
Sinds wanneer is het tuinhuisje van weleer vervangen door een shop?
“Dat weet ik niet exact meer, maar de eerste shop moet ergens in 1980 gebouwd zijn. Sindsdien hebben we het wat uitgebreid, en is het al drie keer verbouwd. De laatste renovatie dateert van 2019. En natuurlijk is een shop belangrijk, maar ik zit met een supermarkt naast de deur, dus is het bij ons toch wat moeilijker. Deze winkel is meer een bijkomstigheid, maar nu ze hiernaast geen sigaretten meer mogen verkopen, komen de rokers toch langs. Maar van tabak alleen kun je ook niet leven.”
Je mag de tabaksproducten ook niet meer uitstallen, tegenwoordig. Ook jij schermt ze af met een lamellengordijn. Heeft dat zijn impact op de verkoop?
“Ik weet het niet. Voorlopig nog niet, heb ik het gevoel. Ik zag wel eens een professor op televisie die verklaarde dat in landen waar die maatregel al langer bestaat, en jongeren van tien tot veertien jaar, minder gemakkelijk aan roken beginnen. Daarentegen kunnen ze nog altijd online probleemloos vapes kopen, terwijl dat bij ons dus weggestopt moet worden. Dat wringt wel.”
Zijn jullie eigenlijk altijd een Total-tankstation geweest?
“Neen. Het is begonnen als BP Trading. Ik zie het paneel van toen nog voor me. Daarna zijn we heel lang bij Texaco geweest, zeker dertig jaar. Sinds september 2018 zijn we Total/TotalEnergies. Het tumult rond de zoveelste overname van Texaco was me een beetje te veel geworden. Eerst ging het naar een Israëlische holding, dan werd het weer verkocht, nog eens doorverkocht,.. we kregen voortdurend naamsveranderingen op ons bord, er was de fusie met Esso. Ik had er wat bedenkingen bij. Total had al vaker laten verstaan dat ze interesse hadden om met ons in zee te gaan, op een eind ben ik op hun aanbod ingegaan. Ik heb nog geen minuut spijt gehad.”
Lees ook:
